جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

طراح قالب

روباه گفت: -سلام.
شهريار کوچولو برگ‌شت اما کسی را نديد. با وجود اين با ادب تمام گفت: -سلام.
صداگفت: -من اين‌جام، زير درخت سيب...
شهريار کوچولو گفت: -کی هستی تو؟ عجب خوشگلی!
روباه گفت: -يک روباهم من.
شهريار کوچولو گفت: -بيا با من بازی کن. نمی‌دانی چه قدر دلم گرفته...
روباه گفت: -نمی‌توانم بات بازی کنم. هنوز اهليم نکرده‌اند آخر.
شهريار کوچولو آهی کشيد و گفت: -معذرت می‌خواهم.
اما فکری کرد و پرسيد: -اهلی کردن يعنی چه؟
روباه گفت: -تو اهل اين‌جا نيستی. پی چی می‌گردی؟
شهريار کوچولو گفت: -پی آدم‌ها می‌گردم. نگفتی اهلی کردن يعنی چه؟
روباه گفت: -آدم‌ها تفنگ دارند و شکار می‌کنند. اينش اسباب دلخوری است! اما مرغ و ماکيان هم پرورش می‌دهند و خيرشان فقط همين است. تو پی مرغ می‌کردی؟
شهريار کوچولو گفت: -نَه، پیِ دوست می‌گردم. اهلی کردن يعنی چی؟
روباه گفت: -يک چيزی است که پاک فراموش شده. معنيش ايجاد علاقه کردن است.
-ايجاد علاقه کردن؟
روباه گفت: -معلوم است. تو الان واسه من يک پسر بچه‌ای مثل صد هزار پسر بچه‌ی ديگر. نه من هيچ احتياجی به تو دارم نه تو هيچ احتياجی به من. من هم واسه تو يک روباهم مثل صد هزار روباه ديگر. اما اگر منو اهلی کردی هر دوتامان به هم احتياج پيدا می‌کنيم. تو واسه من ميان همه‌ی عالم موجود يگانه‌ای می‌شوی من واسه تو.
شهريار کوچولو گفت: -کم‌کم دارد دستگيرم می‌شود. يک گلی هست که گمانم مرا اهلی کرده باشد.
روباه گفت: -بعيد نيست. رو اين کره‌ی زمين هزار جور چيز می‌شود ديد.
شهريار کوچولو گفت: -اوه نه! آن رو کره‌ی زمين نيست.
روباه که انگار حسابی حيرت کرده بود گفت: -رو يک سياره‌ی ديگر است؟
-آره.
-تو آن سياره شکارچی هم هست؟
-نه.
-محشر است! مرغ و ماکيان چه‌طور؟
-نه.
روباه آه‌کشان گفت: -هميشه‌ی خدا يک پای بساط لنگ است!
اما پی حرفش را گرفت و گفت: -زندگی يک‌نواختی دارم. من مرغ‌ها را شکار می‌کنم آدم‌ها مرا. همه‌ی مرغ‌ها عين همند همه‌ی آدم‌ها هم عين همند. اين وضع يک خرده خلقم را تنگ می‌کند. اما اگر تو منو اهلی کنی انگار که زندگيم را چراغان کرده باشی. آن وقت صدای پايی را می‌شناسم که باهر صدای پای ديگر فرق می‌کند: صدای پای ديگران مرا وادار می‌کند تو هفت تا سوراخ قايم بشوم اما صدای پای تو مثل نغمه‌ای مرا از سوراخم می‌کشد بيرون. تازه، نگاه کن آن‌جا آن گندم‌زار را می‌بينی؟ برای من که نان بخور نيستم گندم چيز بی‌فايده‌ای است. پس گندم‌زار هم مرا به ياد چيزی نمی‌اندازد. اسباب تاسف است. اما تو موهات رنگ طلا است. پس وقتی اهليم کردی محشر می‌شود! گندم که طلايی رنگ است مرا به ياد تو می‌اندازد و صدای باد را هم که تو گندم‌زار می‌پيچد دوست خواهم داشت...
خاموش شد و مدت درازی شهريار کوچولو را نگاه کرد. آن وقت گفت: -اگر دلت می‌خواهد منو اهلی کن!
شهريار کوچولو جواب داد: -دلم که خيلی می‌خواهد، اما وقتِ چندانی ندارم. بايد بروم دوستانی پيدا کنم و از کلی چيزها سر در آرم.
روباه گفت: -آدم فقط از چيزهايی که اهلی کند می‌تواند سر در آرد. انسان‌ها ديگر برای سر در آوردن از چيزها وقت ندارند. همه چيز را همين جور حاضر آماده از دکان‌ها می‌خرند. اما چون دکانی نيست که دوست معامله کند آدم‌ها مانده‌اند بی‌دوست... تو اگر دوست می‌خواهی خب منو اهلی کن!
شهريار کوچولو پرسيد: -راهش چيست؟
روباه جواب داد: -بايد خيلی خيلی حوصله کنی. اولش يک خرده دورتر از من می‌گيری اين جوری ميان علف‌ها می‌نشينی. من زير چشمی نگاهت می‌کنم و تو لام‌تاکام هيچی نمی‌گويی، چون تقصير همه‌ی سؤِتفاهم‌ها زير سر زبان است. عوضش می‌توانی هر روز يک خرده نزديک‌تر بنشينی.

فردای آن روز دوباره شهريار کوچولو آمد.
روباه گفت: -کاش سر همان ساعت ديروز آمده بودی. اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بيايی من از ساعت سه تو دلم قند آب می‌شود و هر چه ساعت جلوتر برود بيش‌تر احساس شادی و خوشبختی می‌کنم. ساعت چهار که شد دلم بنا می‌کند شور زدن و نگران شدن. آن وقت است که قدرِ خوشبختی را می‌فهمم! اما اگر تو وقت و بی وقت بيايی من از کجا بدانم چه ساعتی بايد دلم را برای ديدارت آماده کنم؟... هر چيزی برای خودش قاعده‌ای دارد.
شهريار کوچولو گفت: -قاعده يعنی چه؟
روباه گفت: -اين هم از آن چيزهايی است که پاک از خاطرها رفته. اين همان چيزی است که باعث می‌شود فلان روز با باقی روزها و فلان ساعت با باقی ساعت‌ها فرق کند. مثلا شکارچی‌های ما ميان خودشان رسمی دارند و آن اين است که پنج‌شنبه‌ها را با دخترهای ده می‌روند رقص. پس پنج‌شنبه‌ها بَرّه‌کشانِ من است: برای خودم گردش‌کنان می‌روم تا دم مُوِستان. حالا اگر شکارچی‌ها وقت و بی وقت می‌رقصيدند همه‌ی روزها شبيه هم می‌شد و منِ بيچاره ديگر فرصت و فراغتی نداشتم.

به اين ترتيب شهريار کوچولو روباه را اهلی کرد.
لحظه‌ی جدايی که نزديک شد روباه گفت: -آخ! نمی‌توانم جلو اشکم را بگيرم.
شهريار کوچولو گفت: -تقصير خودت است. من که بدت را نمی‌خواستم، خودت خواستی اهليت کنم.
روباه گفت: -همين طور است.
شهريار کوچولو گفت: -آخر اشکت دارد سرازير می‌شود!
روباه گفت: -همين طور است.
-پس اين ماجرا فايده‌ای به حال تو نداشته.
روباه گفت: -چرا، واسه خاطرِ رنگ گندم.
بعد گفت: -برو يک بار ديگر گل‌ها را ببين تا بفهمی که گلِ خودت تو عالم تک است. برگشتنا با هم وداع می‌کنيم و من به عنوان هديه رازی را به‌ات می‌گويم.
شهريار کوچولو بار ديگر به تماشای گل‌ها رفت و به آن‌ها گفت: -شما سرِ سوزنی به گل من نمی‌مانيد و هنوز هيچی نيستيد. نه کسی شما را اهلی کرده نه شما کسی را. درست همان جوری هستيد که روباه من بود: روباهی بود مثل صدهزار روباه ديگر. او را دوست خودم کردم و حالا تو همه‌ی عالم تک است.
گل‌ها حسابی از رو رفتند.
شهريار کوچولو دوباره درآمد که: -خوشگليد اما خالی هستيد. برای‌تان نمی‌شود مُرد. گفت‌وگو ندارد که گلِ مرا هم فلان ره‌گذر می‌بيند مثل شما. اما او به تنهايی از همه‌ی شما سر است چون فقط اوست که آبش داده‌ام، چون فقط اوست که زير حبابش گذاشته‌ام، چون فقط اوست که با تجير برايش حفاظ درست کرده‌ام، چون فقط اوست که حشراتش را کشته‌ام (جز دو سه‌تايی که می‌بايست شب‌پره بشوند)، چون فقط اوست که پای گِلِه‌گزاری‌ها يا خودنمايی‌ها و حتا گاهی پای بُغ کردن و هيچی نگفتن‌هاش نشسته‌ام، چون او گلِ من است.
و برگشت پيش روباه.
گفت: -خدانگه‌دار!
روباه گفت: -خدانگه‌دار!... و اما رازی که گفتم خيلی ساده است:
جز با دل هيچی را چنان که بايد نمی‌شود ديد. نهاد و گوهر را چشمِ سَر نمی‌بيند.
شهريار کوچولو برای آن که يادش بماند تکرار کرد: -نهاد و گوهر را چشمِ سَر نمی‌بيند.
-ارزش گل تو به قدرِ عمری است که به پاش صرف کرده‌ای.
شهريار کوچولو برای آن که يادش بماند تکرار کرد: -به قدر عمری است که به پاش صرف کرده‌ام.
روباه گفت: -انسان‌ها اين حقيقت را فراموش کرده‌اند اما تو نبايد فراموشش کنی. تو تا زنده‌ای نسبت به چيزی که اهلی کرده‌ای مسئولی. تو مسئول گُلِتی...

شهريار کوچولو برای آن که يادش بماند تکرار کرد: -من مسئول گُلمَم

مرد هر روز دیر سر کار حاضر می شد، وقتی می گفتند : چرا دیر می آیی؟

جواب می داد: یک ساعت بیشتر می خوابم تا انرژی زیادتری برای کار کردن داشته باشم، برای آن یک ساعت هم که پول نمی گیرم !

یک روز رئیس او را خواست و برای آخرین بار اخطار کرد که دیگر دیر سر کار نیاید...

 مرد هر وقت مطلب آماده برای تدریس نداشت به رئیس آموزشگاه زنگ می زد تا شاگرد ها آن روز برای کلاس نیایند و وقتشان تلف نشود !

یک روز از پچ پچ های همکارانش فهمید ممکن است برای ترم بعد دعوت به کار نشود...

مرد هر زمان نمی توانست کار مشتری را با دقت و کیفیت ، در زمانی که آنها می خواهند تحویل دهد، سفارش را قبول نمی کرد و عذر می خواست !

یک روز فهمید مشتریان ش بسیار کمتر شده اند ...

مرد نشسته بود. دستی به موهای بلند و کم پشتش می کشید .

به فکر فرو رفت ...

باید کاری می کرد. باید خودش را اصلاح می کرد !

ناگهان فکری به ذهنش رسید. او می توانست بازیگر باشد :

 از فردا صبح ، مرد هر روز به موقع سرکارش حاضر می شد، کلاسهایش را مرتب تشکیل می داد، و همه ی سفارشات مشتریانش را قبول می کرد!

او هر روز دو ساعت سر کار چرت می زد!

وقتی برای تدریس آماده نبود در کلاس راه می رفت، دستهایش را به هم می مالید و با اعتماد به نفس بالا می گفت: خوب بچه ها درس جلسه ی قبل را مرور می کنیم !!!

سفارش های مشتریانش  را قبول می کرد اما زمان تحویل بهانه های مختلفی می آورد تا کار را دیرتر تحویل دهد: تا حالا چند بار مادرش مرده بود، دو سه بار پدرش را به خاک سپرده بود و ده ها بار به خواستگاری رفته بود...

 حالا رئیس او خوشحال است که او را آدم کرده ، مدیر آموزشگاه راضی است که استاد کلاسش منظم شده  و مشتریانش مثل روزهای اول زیاد شده اند!!!

اما او دیگر  با خودش «صادق » نیست.

او الان یک بازیگر است.همانند بقيه مردم!!!

Some Intresting Facts 

Why does wet fabric appear darker?
When fabric gets wet, light coming towards it refracts within the water, dispersing the light. In addition, the surface of the water causes incoherent light scattering. The combination of these two effects causes less light to reflect to your eyes and makes the wet fabric appear darker.

Why does water not calm the tongue after eating hot spicy food?
The spices in most of the hot foods that we eat are oily, and, like your elementary school science teacher taught you, oil and water don't mix. In this case, the water just rolls over the oily spices.
What can you do to calm your aching tongue? Eat bread. The bread will absorb the oily spices. A second solution is to drink milk. Milk contains a substance called "casein" which will bind to the spices and carry them away. Alcohol also dissolves oily spices.

Why is blue for boys and pink for girls?
In ancient times, it was believed that certain colours could combat the evil spirits that lingered over nurseries. Because blue was associated with the heavenly spirits, boys were clothed in that colour, boys then being considered the most valuable resource to parents. Although baby girls did not have a colour associated with them, they were mostly clothed in black. It was only in the Middle Ages when pink became associated with baby girls.

Why do people kiss under the mistletoe at Christmas?
In ancient myth, when the son of the Norse goddess Frigga was killed by an arrow made of mistletoe and then brought back to life, she blessed the mistletoe and bestowed a kiss on all who passed beneath it. In the 18th century, the legend was adopted as a promise to marry. At Christmas a lady standing under a mistletoe may not refuse a kiss. If she does, she cannot expect to marry the following year. So it is told.

Why are there bunnies and eggs at Easter?
The ancient Anglo-Saxons celebrated the return of spring with a carnival commemorating their goddess of offspring and of springtime, Eostre. The word carnival possibly originated from the Latin ‘carne vale' meaning "flesh, farewell" or "meat, farewell." The offerings were rabbits and coloured eggs, bidding an end to winter.
As it happened, the pagan festival of Eostre occurred at the same time of year as the Christian observance of the Resurrection of Christ and it didn't take the Christian missionaries long to convert the Anglo-Saxons when they encountered them in the second century. The offering of rabbits and eggs eventually became the Easter bunny and Easter eggs.

If blood is red, why are veins blue?
Blood is bright red in its oxygenated form and a dark red in deoxygenated form. In simpler terms, it is bright red when it leaves the lungs full of oxygen and dark red when it returns to the lungs for a refill. Veins appear blue because light penetrating the skin is absorbed and reflected in high energy wavelengths back to the eye. Higher energy wavelengths are blue.

Tips for an Exceptional, Superb & Powerful Life! 

40 Tips for an Exceptional, Superb & Powerful Life!

1. Take a 10-30 minute walk every day. And while you walk, smile. It
is the ultimate anti-depressant.

2. Sit in silence for at least 10 minutes each day. Buy a lock if you have to.

3. Buy a Tivo (DVR), tape your late-night shows and get more sleep.

 4. When you wake up in the morning complete the following statement,
"My purpose is to___________ today."

5. Live with the 3 E's -- Energy, Enthusiasm, and Empathy.

6. Watch more movies, play more games and read more books than you did in 2006.

7. Make time to practice meditation, yoga, Tai Chi, Qigong, or prayer.
 They provide us with daily fuel for our busy lives.

8. Spend more time with people over the age of 70 and under the age of 6.

9. Dream more while you are awake.

10. Eat more foods that grow on trees and plants and eat fewer foods
that are manufactured in 'plants'.

11. Drink green tea and plenty of water. Eat blueberries, wild BC
salmon, broccoli, almonds & walnuts.

12. Try to make at least three people smile each day.

13. Clear your clutter from your house, your car, your desk and let
new and flowing energy into your life.

14. Don't waste your precious energy on gossip, energy vampires,
issues of the past, negative thoughts or things you cannot control.
Instead, invest your energy in the positive present moment.

15. Realize that life is like a school and you are here to learn.
Problems are simply part of the curriculum that appear and fade away
like Algebra class but the lessons you learn will last a lifetime.

16. Eat breakfast like a king, lunch like a prince and dinner like a
college kid with a maxed out Charge card.

17. Smile and laugh more. It will keep the energy vampires away.

18. Life isn't fair, but it's still good.

19. Life is too short to waste time hating anyone.

20. Don't take yourself so seriously. No one else does.

21. You don't have to win every argument. Agree to disagree.

22. Make peace with your past so it won't screw up the present.

23. Don't compare your life to others. You have no idea what their
life is all about.

24. Burn the candles, use the nice sheets, and wear the fancy lingerie
(not you, guys). Don't save it for a special occasion. Today is
special.

25. No one is in charge of your happiness except you.

26. Frame every so-called disaster with these words: "In five years,
will this matter?"

27. Forgive everyone for everything.

28. What other people think of you is none of your business.

29. Time heals almost everything. Give Time, time.

30. However good or bad a situation is, it will change.

31. Your job won't take care of you when you are sick. Your family
will. Stay in touch.

32. Get rid of anything that isn't useful, beautiful or joyful.

33. Envy is a waste of time. You already have all you need.

34. The best is yet to come.

35. No matter how you feel, get up, dress up and show up.

36. Do the right thing!

37. Call your family often.

38. Each night before you go to bed complete the following statements:
"I am thankful for __________." Today I accomplished _________."

39. Remember that you are too blessed to be stressed.

40. Enjoy the ride. Remember that this is not Disney World and you
certainly don't want a fast pass. You only have one ride through life
so make the most of it and enjoy the ride.

How Much Sleep Do You Need 

4.feelings of moodiness and even depression

Rakhi in India

Rakhi is one of the very important festivals of India. It is celebrated all over the country but the ways of celebrations vary region to region. The name of this festival also changes as soon as one enters into a new region. For instance some of the names are the 'Vish Taadak' (destroyer of poison), the 'Punya Pradaayak' (bestower of boons), and the 'Paap Naashak' (destroyer of sins). Well this is why India is called an example of 'Unity in Diversity'.

Northern India
The Rakhi festival is popularly known as the 'Rakhi' or the 'Raksha-Bandhan'. But it is known by one more name and that is the 'Kajri-Poornima'. In this part of the country this day is propitious because it is an important day for the agriculturist as they start sowing the grain seeds in their farms on this day. Thus since a new begining is there so people worship 'Goddess Bhagwati' on this day.

Eastern India
In the eastern part of the country the significance of Rakshabandhan is indicated by the cultural richness of famous institute the 'Shanti-Niketan.' The founder of this institute was the great Nobel Laureate Rabindro Nath Thhakur. He initiated the 'Rakhi Utsava' (Rakhi tying ceremony) there long back. But the custom is continued till date by the pupils of the 'Shanti-Niketan'.

Southern India
In some parts of the south India the Rakhi festival is celebrated by the name of 'Avanee-Avittum' whereas in some other parts it is known as 'Opakramam'. This day has special significance for the brahmins as they tie the sacred string on to their patrons wrists and in turm the patrons offer them gifts in cash or kind. 'Shravan Poornima' is yet another name of Rakhi in this part of the country.

Western India
In the western region of India Rakshabandhan popular by the name of 'Naariyal Poornima' (the 'Coconut Full Moon Day'). It is believed here that since ancient times people worship Lord Varuna (the God of Sea) on this day. They offer the 'Naariyals' (coconuts) to Lord Varuna by proffering them into the sea.

History of Rakhi

Hindu scriptures and mythology is the source of all the Hindu rituals and festivals. One can find explanations for all the Hindu traditions and customs in the religious Hindu epics. Therefore the origin of Rakhi celebrations is also rooted in the Hindu mythology.

There is no confirm date and time available about the history of Rakhi festival but the story goes as follows...

In the Vedic period, on a 'Shravan Poornima' day (Full Moon Day of the Hindu month of Shravan), the deities and the demons were fighting a battle against each other. Unfortunately the demons were in a stronger position as compared to the deities. The king of the deities, Lord Indra, was very much worried about the result of the battle. His wife Indrani (also known as Shashikala) could not see him worried and prayed to the almighty. Indrani was a religious lady so she prepared a Talisman with her religious power and tied it around Indra's right wrist. She believed that this Talisman will safeguard Indra from the attack made by the demons. She was actually right about her belief as that day the deities won the battle and Lord Indra escaped unhurt.

As this Talisman had the power of protecting the one who holds it therefore it was called 'Raksha Sutra' and the ceremony of tying the Talisman was called 'Raksha Bandhan'. And since this ceremony took place on 'Shravan Poornima' day therefore it has become a tradition to celebrate 'Raksha Bandhan' on the 'Shravan Poornima' day every year.

When is Rakhi 2007

The Rakshabandhan Parva (Holy Festival of Rakhi) date falls on Tuesday, August 28 in 2007. As usual this time too it will be 'the Shravani Poornima' or 'the Naarli Poornima' day according to the Hindi Calendar.

Rakhi 2007 will be celebrated on 28 August 2007

R.A.K.H.I

R     -   Relationship

A     -   Affection

K     -   Knitting together

H     -   Him (Brother) & Her (Sister)

I        -   Interminably

Put them all together, they spell " RAKHI".

Rakhi Customs:

On the auspicious day of Rakhi all the sisters and brothers get up early in the morning. They wear new clothes on this occasion and get ready for their special festival. Generally there is a 'Shubh-Muhurt' for performing the tying of Rakhi to the brothers. Therefore they get ready accordingly.

Sisters decorate a 'Thali' (A Plate) especially for the occasion of Rakhi. They keep all the necessary items like Roli (for Tilak), Akshat (rice grains for Tilak), Diya or Deepak (for performing the Arti of their brother), Sweets and the Rakhi in that beautifully decorated Thali. First of all the sisters put Tilak on the forehead of their brother and then stick some of the Akshat to the same Tilak. Then they perform the Arti of their brothers. After that they tie the Rakhi, preferably, on the right wrist of their brothers.

While performing the tying of the Rakhi on to the brothers, sisters generally chant the following 'mantra'...

"Yena baddho Balee raajaa daanavendro mahaabalah
tena twaam anubadhnaami rakshe maa chala maa chala"

I have learned 

I've learned that the best classroom of learning is an elder person.

I've learned that when a person says to me "you have made my day" it
makes my day.

I've learned that children are precious, because when a baby falls
asleep in my arms it generates the deepest feeling of peace in my
heart.

I've learned that I can always pray for another person when I don't
have the strength to help in some other way.

I've learned that sometimes what a person needs is a hand to hold
and a heart that understands that person.

I've learned that life is like a paper roll the closest it gets to
it's aim the faster it finishes.

I've learned that we should be content that God did not give us all
that we requested.

I've learned that money does not buy class.

I've learned to enjoy all the small things that happen to me in my
everyday life, because these are the things that make my life so
spectacular.

I've learned that under the armor that we all wear, there is always
someone gentle, who wants to be appreciated and loved.

I've learned that God did not do everything in one day, so what
makes me think that I can?

I've learned that if one ignores the reality, this will not change
the reality

I've learned that when one plans to do revenge on someone that has
done harm, this only means that one is only letting that person to
continue hurting oneself.

I've learned that love cures all the wounds, not time.

I've learned that all the people that surround you deserve that you
receive them with a smile.

I've learned that nobody is perfect until you fall in love with that
person.

I've learned that life is tough, but I'm tougher.

I've learned that the opportunities are never lost; somebody else
will come and take the opportunity that you let pass.

I've learned that when you moor yourself to your bitterness
happiness always moors in another wharf.

I've learned that I can't decide how to feel, but I can decide what
I'm going to do on the matter.

I've learned that we all want to live on top of the mountain, but
happiness and development happens while we scale it.

I've learned that when I have less time available I finish more
things.

I've learned that the secret of getting ahead is to start.

I've learned that there is always a light at the end of any dark
passage (even though it may be a train coming toward you).

I've learned that you never stop learning.

"Life is too short (But Really Beautiful) and friends are too few." 

One day, the father of a very wealthy family took his son on a trip to the country with the express purpose of showing him how poor people live. They spent a couple of days and nights on the farm of what would be considered a very poor family.

On their return from their trip, the father asked his son, "How was the trip?"
"It was great, Dad."
"Did you see how poor people live?" the father asked.
"Oh yeah," said the son.
"So, tell me, what did you learn from the trip?" asked the father.
The son answered:
"I saw that we have one dog and they had four. We have a pool that reaches to the middle of our garden and they have a creek that has no end. We have imported lanterns in our garden and they have the stars at night. Our patio reaches to the front yard and they have the whole horizon. We have a small piece of land to live on and they have fields that go beyond our sight. We have servants who serve us, but they serve others. We buy our food, but they grow theirs. We have walls around our property to protect us, they have friends to protect them."
The boy's father was speechless.
Then his son added, "Thanks Dad for showing me how poor we are."
Isn't perspective a wonderful thing? Makes you wonder what would happen if we all gave thanks for everything we have, instead of worrying about what we don't have.



Appreciate every single thing you have, especially your friends!



Pass this on to friends and acquaintances and help them refresh their perspective and appreciation.






"Life is too short (But Really Beautiful)  and friends are too few."

This entry is been added to my Blog on my Birthday. Love you all/Gopal

آيا شما خدا هستيد؟  

آيا شما خدا هستيد؟

در تعطيلات كريسمس، در يك بعد از ظهر سرد زمستاني، پسر شش هفت ساله‌اي جلوي ويترين مغازه‌اي ايستاده بود. او كفش به پا نداشت و لباسهايش پاره پوره بودند. زن جواني از آنجا مي‌گذشت. همين كه چشمش به پسرك افتاد، آرزو و اشتياق را در چشمهاي آبي او خواند. دست كودك را گرفت و داخل مغازه برد و برايش كفش و يك دست لباس گرمكن خريد.

  آنها بيرون آمدند و زن جوان به پسرك گفت:

«حالا به خانه برگرد. انشالله كه تعطيلات شاد و خوبي داشته باشي.»

پسرك سرش را بالا آورد، نگاهي به او كرد و پرسيد: «خانم! شما خدا هستيد؟»

زن جوان لبخندي زد و گفت: «نه پسرم. من فقط يكي از بندگان او هستم.»

  پسرك گفت: «مطمئن بودم با او نسبتي داريد.»

لوئيز ردن زني بود با لباسهاي کهنه و مندرس و نگاهي مغموم. وارد خواربار فروشي محله شد و با فروتني از صاحب مغازه خواست تا کمي خواربار به او بدهد. به نرمي گفت که شوهرش بيمار است و نمي تواند کار کند و شش بچه شان بي غذا مانده اند .
جان لانگ هاوس، صاحب مغازه با بي اعتنائي نيم نگاهي اندااخت و محلش نگذاشت و با حالت بدي سعي کرد او را بيرون کند .
زن نيازمند درحالي که اصرار ميکرد گفت :
آقا ... شما را به خدا قسم ميدهم به محض اينکه بتوانم پولتان را مي آورم .
جان گفت که نسيه نمي دهد .
مشتري ديگري که کنار پيشخوان ايستاده بود و گفت و گوي آن دو را مي شنيد به مغازه دار گفت: ببين اين خانم چه ميخواهد ... خريد اين خانم با من .
خوارو بار فروش گفت : لازم نيست ... خودم مي دهم ... ليست خريدت کو؟
لوئيز گفت : اينجاست ...
جان گفت : ليست ات را بگذار روي ترازو ... به اندازه وزنش هرچه خواستي ببر ...!
لوئيز با خجالت يک لحظه مکث کرد از کيفش تکه کاغذي درآورد و چيزي رويش نوشت و آن را روي کفه ترازو گذاشت ...
همه با تعجب ديدند که کفه ترازو پائين رفت ...
خواربار فروش باورش نمي شد ...
مشتري از سر رضايت خنديد ...
مغازه دار با ناباوري شروع به گذاشتن جنس در کفه ديگر ترازو کرد ... کفه ترازو برابر نشد ... آن قدر چيز گذاشت تا بالاخره کفه ها برابر شدند ...
در اين وقت خواربار فروش با تعجب و دلخوري تکه کاغذ را برداشت ببيند روي آن چه نوشته است ...
کاغذ ليست خريد نبود ... دعاي زن بود که نوشته بود :
" اي خداي عزيزم ... تو از نياز من باخبري ... خودت آن را برآورده کن "

فقط اوست كه مي‌داند وزن دعاي پاك و خالص چقدر است .
دعا بهترين هديه رايگاني است كه مي‌توان به هر كسي داد و پاداش بسيار برد

داستان درباره يك كوهنورد است كه مي خواست از بلندترين كوه ها بالا برود. او پس از سال ها آماده سازي، ماجراجويي خود را آغاز كرد ولي از آنجا كه افتخار كار را فقط براي خود مي خواست، تصميم گرفت تنها از كوه بالا برود.

شب بلندي هاي كوه را تماما دربر گرفت و مرد ديگر هيچ چيز را نمي ديد. همه چيز سياه بود. اصلا ديد نداشت و ابر روي ماه و ستاره ها را پوشانده بود.

همانطور كه از كوه بالا مي رفت ، چند قدم مانده به قله پايش ليز خورد و در حالي كه به سرعت سقوط مي كرد ، از كوه پرت شد. در حال سقوط فقط لكه هاي سياهي را در مقابل چشمانش مي ديد. احساس وحشتناك مكيده شدن به وسيله قوه جاذبه او را در خود مي گرفت.

همچنان كه سقوط مي كرد ، همه رويدادهاي خوب و بد زندگي به يادش آمد.

در آن لحظه فكر مي كرد كه چقدر مرگ به او نزديك شده. ناگهان احساس كرد كه طناب به دور كمرش محكم شد. بدنش ميان آسمان و زمين معلق شده بود. در اين لحظه چاره اي جز آنكه فرياد بكشد :

" خدايا كمكم كن! " ، برايش باقي نمانده بود.

ناگهان صداي پرطنيني كه از آسمان شنيده مي شد ، جواب داد :

" از من چه مي خواهي ؟ "

- خدايا نجاتم بده !

- واقعا باور داري كه من مي توانم نجاتت بدهم؟

- البته كه باور دارم.

- اگر باور داري طنابي را كه به كمرت بسته شده ، پاره كن ...

 يك لحظه سكوت ...

و مرد تصميم گرفت با تمام نيرو به طناب بچسبد.

گروه نجات مي گويند، روز بعد يك كوهنورد يخ زده را پيدا كردند. بدنش از يك طناب آويزان بود و با دست هايش محكم طناب را گرفته بود ...

او فقط يك متر از زمين فاصله داشت !!!

و شما ؟

چقدر به طنابتان وابسته ايد ؟

آيا حاضريد آن را رها كنيد ؟

در مورد خداوند يك چيز را نبايد فراموش كرد :

هرگز نگوئيد كه او شما را فراموش كرده و يا تنها گذاشته.

هرگز فكر نكنيد كه او مراقب شما نيست.

به ياد داشته باشيد كه او همواره شما را با دست راست خود نگه داشته است.

بيدار شويم و ببينيم كيستيم

و براي چيستيم

بيدار شويم

و همه زندگي را به  شعر و شور و شعور و ترانه تبديل كنيم .

زندگي را زيستني تر و دوست داشتني تر كنيم .

زندگي فرصتي ست مغتنم .

اين فرصت را ،

فقط و فقط ،

صرف حقيقت كنيم  ، نه دروغ .

گاهي فراموش مي كنيم كه براي چه از عدم تا به اقليم وجود اين همه راه آمده ايم .

نيامده ايم تا جمع كنيم ،

آمده ايم تا ببخشيم ،

آمده ايم تا عشق را

ايمان را

اميد را

دوستي را

و نان را

با ديگران قسمت كنيم .

آمده ايم تا خلائي را پركنيم كه

فقط و فقط

با وجود ما پر مي شود و بس

آمده ايم تا به پرسشي پاسخ دهيم .

آمده ايم تا با حضورمان

بر خوبي ها و زيبايي هاي عالم چيزي بيفزاييم .

بي ترديد ، بي حضور ما

نمايش با شكوه زندگي چيزي كم داشت

آمده ايم تا بازيگر خوب صحنه زندگي باشيم

نوشته  از :‌مسيحا برزگر

---------------------------------------------------------------------------------------

خدا را شکرکه هر روز صبح با زنگ ساعت بیدار میشوم.این یعنی من هنوززنده ام

خدا را شکر که در پایان روزاز خستگی از پا می افتم.این یعنی توان سخت کار کردن را دارم

خدا را شکرکه گاهی اوقات مریض می شوم.این یعنی به یاد می اورم که اغلب اوقات سالم هستم

خدا را شکر که در جایی دور جای پارک پیدا کردم این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبیل برای سوار شدن

خدا را شکرکه خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می کند این یعنی عزیزانی دارم که می توانم برایشان هدیه بخرم   

خدا را شکر    خدا را شکر     خدا را شکر

Who is Osho 

در یازده دسامبر 1931 پا به این جهان گذاشت و در 19 ﮊانویه 1990 رخت از آن بست. اوشو تعلیماتش را تنها در قالب کلمات ادا نمیکرد.بلکه زندگی او سرمشقی از تعالیم و اعتقاداتش بود. او زندگی را به حد تمام و کمال تجربه کرد; زندگی وی آکنده از عشق، شجاعت، وقار و شوخ طبعی خاصی بود که از طریق آن به قلب میلیونها نفر از مردم دنیا راه یافت. ((ﮊان لایل)) در مجله ی Vogue درباره ی اوشو می نویسد: (( او مردی است مهربان و شفیق، در نهایت صداقت... یکی از باهوش ترین، ادیب ترین، پر مغزترین و مطلع ترین سخنورانی است که تا به حال دیده ام)). با این وجود، اوشو همیشه از خویش به عنوان انسانی معمولی یاد می کردو بر این نکته تاکید داشت که آنچه که او بدان دست یافته، برای همه کس دست یافتنی است.
اوشو در سال 1953 در سن بیست و یک سالگی به نور حق مشرف شد و از آن پس کمر همت بر آن بست تا آنچه را که خود از آن بهره مند شده بود، به دیگر انسانها نیز منتقل سازد. او تصویر ذهنی خویش از انسان ایده آل امروزی را ((زوربای بودایی)) می نامید; ترکیبی کاملا جدید; ((ملاقات بین زمین و آسمان، ملاقات بین مرئی و نامرئی، ملاقات قطبهای متضاد)). زوربا شخصیتی است زمینی و اهل خوشگذرانی های دنیوی، در حالی که بودامظهر طریقت معنوی است.
اوشو از سال 1963 به سخنرانی در اقصی نقاط هند پرداخت و همچنین روشهایی عملی برای مراقبه جهت دگرگونی و ارتقای معنوی انسانها ابداع نمود.
در سال 1974 کمون خویش را در شهر ((پونا)) در هند بنیان نهاد و بسیاری از مردم، مخصوصا از جهان غرب، به آنجا سرازیر شدند. امروزه کمون اوشو یکی از بزرگترین مراکز معنوی بین المللی در جهان بشمار می آید.
به مدت بیش از 35 سال، اوشو شخصا به تعلیم و همکاری با کسانی که نزد او می آمدند، پرداخت. اوشو معتقد بود که زندگی انسان امروزی بایستی بر پایه ی مراقبه بنا شده باشد، منتها مراقبه ای که با نیازها و واقعیات زندگی انسان امروزی هماهنگ است. او شیوه های متعدد نوینی برای مراقبه ابداع کرد تا هرکس بسته به نیاز و روحیه ی خویش، آن را برگزیده و با آن کار کند. او همچنین طی همکاری با درمانگران، روشهای جدید درمانی بر پایه ی مراقبه را ابداع نمود.
اوشو در طول زندگی خویش، در تمام زمینه های ممکن مربوط به پیشرفت خودآگاهی آدمی، سخن رانده است. مراقبه، عشق، زندگی و مرگ، علوم، فلسفه، روانشناسی، تعلیم و تربیت، خلاقیت و روابط بین آدمها. سخنان او حاکی از طراوت، شوخ طبعی و بینش و بصیرت استثنایی وی است.
اوشو عارفی است که خرد و حکمت لایزال مشرق زمین را یه مشکلات و سوالات مبرمی که انسا امروزی با آن روبروست ربط می دهد. او از هماهنگی و کلیتی که در هسته و ذات همه ی مذاهب و آیینهای سنتی نهفته است سخن می گوید و حقیقت فراگیر نهفته در جوهر مذاهب را برای آدمی روشن می سازد.
نام پدری اوشو، ((راجنیش)) است. لقب ((باگوان)) به معنای ((آقا)) و ((سرور)) را به ابتدای نام وی افزوده بودند و او را با اختصار ((باگوان)) مورد خطاب قرار می دادند و در کتابها و نوشته ها از او به عنوان ((باگوان شری راجنیش)) یاد می کردند ( شری لقبی احترام آمیز به معنای مقدس و معظم است). در ﮊانویه سال 1989 اوشو به علت سوُ تعبیرهای به وجود آمده، لقب باگوان را از ابتدای نام خویش حذف کرد و گفت: ((دیگر مسخره بازی بس است)). از آن پس او را اوشو راجنیش نامیدند. وجه تسمیه اوشو (Osho) از لغت -oceanic- برگرفته از ((ویلیام جیمز)) فیلسوف و روانشناس آمریکایی به معنای ((حل شده در اقیانوس)) است; واژه ی -oceanic- در واقع به بیان این تجربه می پردازد ، و ((اوشو)) به معنای کسی است که این پدیده را تجربه می کند. واﮊه ی ((اوشو)) همچنین در فرهنگ کهن خاور دور کاربرد داشته و به معنای ((شخص متبرک و ملکوتی، کسی که آسمان بر او باران گل می باراند)) می باشد. البته اوشو در سپتامبر همان سال، ((راجنیش)) را نیز از نام خود حذف نمود، زیرا راجنیش نامی برگرفته از مذهب هندو است و اوشو نمی خواست که نمایانگر فرقه یا آیین خاصی باشد.
یکی از وقایع مهم زندگی اوشو، مهاجرت وی به آمریکا در سال 1981 بود. دلیل اولیه او برای سفر به آمریکا، معالجه بود، ولی به علت وجود پیروان بسیار در آمریکا، تصمیم گرفت که آنجا بماند. مریدان اوشو یا به عبارتی ((سانیاسین/ Sannyasin)) ها بدین منظور در نقطه ای دورافتاده در ایالت اوریگون اراضی را خریداری کرده و طی مدت 4 ماه شهری به نام ((راجنیش پورام/ Rajneeshpuram) ) در آنجا بنا نهادند. محبوبیت اوشو به طور روزافزون در آمریکا افزایش یافت و سیل آدمها از اقصی نقاط این کشور به سوی راجنیش پورام که به عنوان یک مرکز معنوی شهرت یافته بود، سرازیر شد. ولی این امر به مذاق دولتمردان آمریکا خوش نیامد. آنها از افزایش محبوبیت اوشو نگران بودند، زیرا اوشو کلیه -ارزشهای- جامعه ی آمریکا را زیر سوال برده و راهی جدید جلوی انسانها قرار داده بود. بدین منظور دولت آمریکا بر آن شد تا به هر ترتیب از شر اوشو خلاص شود. این مساله تا بدانجا پیش رفت که وزیر دادگستری وقت آمریکا، نابودی کمون باگوان را بزرگترین اولویت خویش قرار داد.آنها در نهایت در سال 1986 اوشو را به دروغ متهم به نقض قانون مهاجرت کرده و او را دستگیر نموده و به دادگاه کشاندند. در پی این وقایع، اوشو مجبور به ترک خاک آمریکا و بازگشت به هند شد.
اوشو یک ((نویسنده)) به معنای رایج کلمه نیست. او تا بحال شخصا هیچ کتابی ننوشته است. کتابهای نشر شده به نام اوشو که تعداد آنها بیش از 600 عنوان می رسد، در واقع نسخه برداری از سخنرانی های وی هستند. حدود 7000 سخنرانی از اوشو بر روی نوار کاست و 1700 سخنرانی بر روی نوار دیدئو ضبط شده است. اوشو پرفروش ترین -نویسنده- در هند بشمار می آید. سالانه بیش از یک میلیون نسخه از کتابها و نوارهای اوشو در هند به فروش می رسد. کتابهای اوشو به 19 زبان زنده ی دنیا ترجمه شده است.
روزنامه Sunday Times چاپ انگلستان از اوشو به عنوان یکی از هزار شخصیت تاریخ ساز قرن بیستم میلادی یاد کرده است. روزنامه ی Sunday Midday چاپ هند نیز او را در زمره ی ده شخصیتی که سرنوشت هند را تغییر داده اند (در کنار شخصیتهایی همچون گاندی، نهرو و بودا) قرار داده است.
اوشو در ژانویه 1990 کالبد خاکی خویش را ترک گفت. او در مورد تعالیم خویش می گفت: ((پیام و رسالت من، ترویج آیین و مکتب و فلسفه ی خاصی نیست. پیام من نوعی کیمیا است، راه و روشی است جهت دگرگونی معنوی آدمی

Is Luxury a Sin????? - By Osho 

"I am not against life or anything that life implies -- neither sex nor food, neither the body nor bodily pleasures. I am not averse to comfort, I am not against luxuries either. Just the other day there was a question. Somebody has asked -- he must be a newcomer and an Indian -- he has asked, "Are you not a hypocrite? Why do you live in luxury?"

He does not know the meaning of the word 'hypocrite'. I may be the only person in the world who is not a hypocrite. A hypocrite is one who says one thing and does another. A hypocrite is one whose inner and outer lives are different -- not only different but diametrically opposite. I am not against luxury, so why should I be a hypocrite? I am not against comfort -- I am not a masochist, that's all. I don't believe in torturing myself or anybody else. I don't believe in torture. I would like the whole earth to live in luxury.

Certainly, I know that today that is not the case. The whole earth is not even getting the minimum necessities of life. But I am not going to torture myself just because of that, because that is not going to help them either.
If there are one thousand people in misery, there will be one thousand and one people in misery -- that's all. I don't believe in misery. And I am not living a double life.

My life is very simple -- simple in the sense that it has a kind of integrity. I am doing what I am saying. I believe in luxury; to me, religion is the highest form of luxury. If I cannot make everybody live in luxury, at least I can manage to live in it myself.
Otherwise people will say to me, "Physician, first heal thyself." But these so-called god men, they all live in luxury and they are all against luxury. These are hypocrites! They talk about poverty and the spirituality of poverty, and they all live in luxury -- they are hypocrites.

I hate poverty! I don't respect poverty, I don't appreciate poverty. It is out of stupidity that people are poor; it is out of superstitious minds that people are poor. People need not be poor. It is because of thousands of years of teaching that poverty has something spiritual in it that people are poor. A very famous German thinker, Count Keyserling, came to India. He wrote a diary while he was traveling in India. In his diary he notes many significant things. One thing he wrote was, "I became aware, visiting India, about two things. One: that to be poor is to be spiritual; and the other: that to be ill, starved, ugly, is to be holy."

I am not teaching these things. I would like my whole commune to live in as much comfort as possible. The commune has to become a model -- a model for the whole world. My sannyasins are to live in every possible joy: physical, psychological, spiritual. The joys of the body and the joys of the mind and the joys of the spirit -- all have to be lived in such a harmony that the fourth man is born out of that harmony.
That's why I say: Be scientific, be aesthetic, and be religious. Out of these three dimensions, out of the meeting of these three rivers, the fourth will be created. And the fourth is my way."

A Positive Force 

Today, you can be a positive force in a negative world.
Today, you have the opportunity to truly make a difference.
When you come across greed, incompetence, disrespect, dispair, or injustice, don't simply get angry or frustrated.
Instead, get busy.

Get busy thinking of what specific steps you can take to make it better.
Then get busy committing yourself and taking those steps.

You can't do anything to prevent what has already happened.
Yet you can do much, in your own way, to make your corner of the world
a more peaceful, loving, creative, intelligent and caring place.

When you're tempted to curse the negativity that's all around you,
stop and remember that your cursing will do little good.
Rather than focusing on what's wrong, step forward and do something that's overwhelmingly right.

Improve your corner of the world, and that corner will grow more positively influential.
Keep on being a positive force, and little by little, you can create a great and wonderful transformation.

Dont Miss God's Signals 

Happy Independence Day 

UN Servey - Seems intresting but the meaning is really deep 

Last month, a world-wide survey was conducted by UN.

The only question asked was:
 
 
"Would you please give your honest opinion about solutions to the food shortage in the rest of the world?"
 

 
In Africa they didn't know what " food " means.
 
In Eastern Europe they didn't know what " honest " means.
 
In Western Europe they didn't know what "shortage " means.
 
In China they didn't know What " opinion " means.
 
In the Middle East they didn't know what " solution " means.
 
In South America they didn't know what " please " means.
 
In the USA they didn't know what " the rest of the world " means

Tavalode man 

Salam be tamam kasani ke in weblog ro mikhonan.

Nemidonam che joori shoro konam, Delam enghadar gerefte ke nemidonam chi bayad begam .

Cherahaye ziyadi tou zehnam por shode va baraye hich kodomeshoon ham javabi nadaram.

Nemidonam be ki mitonam begam doost?? Va ki begam Dushman???

Akhe jalebesh ine ke man tou in chand saal say kardam fagad eshq bedam be hame vali zaheran adamhaye doro var man aslan ghadr in eshq ro nemidonan. Hala shomaha begin chi kar konam.

Vaqti ham ke beheshoon begam ke in harkat az shoma sar zade, hamashoon mikhan bahanehaye ziyadi biaran ke moghaser naboodan.

Emrooz tavalode man bood. Az tamam kasani ke kheyli entezar nadashtam be man tabrik goftan vali az tamam kasani ke midonestam az in masale khabar daran, aslan khabari nashod. Jalebtaresh ine ke man rooz tavalodam az sohb ta shab hichi nakhordam va hata ye cake kochik ham baram gerefte nashod ke delamo khosh konam be on cake.

Hala nemidonam chi begam????????? Vaeqan delam gerefte.

Vali ba tamam in narahatiha, yeki az doostam zang zad (Daneshjouye shahrestane) va azam khast ke beram Emamzadeh Saleh va barash doa konam ke emtehanash khoob beshe. Raftam va hodod 1 saati Emamzadeh Saleh boodam. Dashtam bar migashtam, ye ahang mansoor baraye khodam gozashtam va tou hale khodam boodam ke Khodavand (Dooste hamishegiye man) behem ye payam dad. Tou asemoon ye Felesh be samt jolo ke kheyli ham bozorg bood ro didam→ tou asemoon didam. Payamesh ro gereftam

va ba yek kam narahati va ye deli ke behtar shode bood omadam khoone ke bazam  . . . . . . . . . . . . . . .

Vaeqan nemidonam shekayat konam ya shokr vali be nazaram shokr kardan behtare, chon taze emrooz fahmidam ke ki dooste va ki fagad neghab doost ro be chehreh zade.

Kheyli harf zadam vali shayad az mahdood adamhaei basham ke rooz tavalode khoobi nadashtam.

Bebakhshid ke vaqte shoma ha ro ham gereftam.

Nazar shoma azizan behem komak mikone ke behtar betoonam zendegi konam, pas lotfan mano ba nazaratoon khoshaal konin.

Albate man yaadam gereftam ke hamishe be ham

dar tamam sharayet eshq bevarzam va in karo

khaham kard.

Regards & Love

Gopal Sharma

چرا بيشتر؟ 

Taghir lazem ast 

Dar Har Koja va Har Vaziati ke Hastid Darmande va

Pay Band Nabashid,

 Derakhtan Asir Khak Hastan,

 Shoma Ensan Hastin

Rabindranath Tagore 

خدا

نه برای خورشید ،و نه برای زمین

بلکه برای گلهایی که برای مان می فرستد

چشم به راه پاسخ است

(رابیند رانات تاگور)

دعا كنيد برای Gopal Sharma 

تا اطلاع ثانوي ...

... برام دعا كنيد

و ... ديگر هيچ.

Mer30 az hameye doosthaye khoobam

شاسوسا - سهراب سپهري 

Lets start Living 

Live more authentically

Drop the masks; they are a weight on your heart

Drop all falsities

Be exposed

Of course it is going to be troublesome but that trouble

Is worth it because only after that trouble you will grow and

become mature

And then nothing is holding life.

Each moment life reveals its newness

It is a constant miracle happening all around you only you are

hiding behind dead habits

Become a Buddha if you don’t want to be bored

Live each moment as fully alert as possible, because only a full

 alertness you will be able to drop the masks.

Farsi Translation:

Ba esalat bishtar zendegi kon

Sorataka ra be dor be afkan

Chera ke inha bari bar delan

Ria kariha ro be door afkan

Shafaf Bash

Albate ba dared sar hamrah khahad bood

Ama be in dared sar miarzad

Chon ba tahamol in dared sar roshd khahi kard va be bolough

miyabi

Va sepas hich chiz maneh az zendegi nakhad shod

Har lahze zendegi tazegiye khode ra ashekar khahad kard

Mojezei modavem dar piramoonet dar jaryan ast va tou posht

adathaye morde penhan shodi

Agar nemikhahi deltang bashi, Booda sho

Har lahz ra sarshar az hoshyari kon

Chon tanha dar hoshyari kamel ast ke mitavani neghab khod ra az

 chehreh bar dari

OSHO

So lets start from now and live the way we want

Today could be a new start and as Osho says the

start would have trouble, and we accept it the

trouble to change our small worlds the way we

want

Tabrik Saale Jadid 1385 New Year Wishes 

Lets start loving 

Dear Friends,

Hi!

I am sure that you are enjoying life to its extreme.

Well as you all know the Iranian New Year is near by, so let’s have a new start

Let’s clean up our hearts and lets start loving each other

Let’s love the blue sky

Let’s love the smiling faces

Let’s love the people around us

So let’s start now and let’s love to its extreme.

Come on, forget the past, today is a new day and as days pass, we need to forget the past, as the past is the burden we don’t want to carry.

I am sure you all would start your new year with the great power of Love and you would start loving

Love you

Regards / Gopal

Imagine Life a Game 

Imagine life as a game, which you are juggling some five balls in the air

You name them -Work, Family , Health, Friends and Spirit

You will soon understand that Work is a Rubber Ball.

If you drop it,it will bounce back.

but the other four is made of Glass

If you drop one of these,they will be irrevocably

scuffed,marked,nicked,damaged or even shattered

They will never be the same

You must understand that and strive for Balance in your life

But HOW

Don't undermine your worth each one of us is special in our own way

Set your goals by your standards

don't take for granted the closest to your heart

Don't give up when you still have something to give

Admit to your imperfections

Don't be afraid to encounter risks

Don't shut love out of your life

Don't run through life so fast that you forget not only where you have been,

but also where you are going

Don't forget a person's greatest emotional need is to feel apprecaited

Don't be afraid to learn

Don't use time or words carelessly,neither can retrieved

REMEMBER

Life is not a race, but a journey to be savoured each step of the way

Diwali 

Diwali, Lighting The Lamps

{ Introduction to Diwali }

Every Year On the dark nights if Diwali the sound of firecrackers announces the celebration of the favourite festival of Indians. Homes are decorated, sweets are distributed by everyone and thousands of lamps lit to create a world of fantasy. Of all the festivals celebrated in India, Diwali is by far the most glamorous and important. Diwali Celebrations in India are similar to Christmas celebrations in the USA.

{ Origin of Diwali }

The ancient story of how Diwali evolved into such a widely celebrated festival is different in various regions and states of India. Diwali is the day when King Rama's coronation was celebrated in Ayodhya after his epic war with Ravana, the demon king of Lanka. By order of the royal families of Ayodhya and Mithila, the kingdom of which Sita was princess, the cities and far-flung boundaries of these kingdoms were lit up with rows of lamps, glittering on dark nights to welcome home the divine king Rama and his queen Sita after 14 years of exile, ending with an across-the-seas war in which the whole of the kingdom of Lanka was destroyed.

{ How Diwali is celebrated all across India }

{Dhana Teras }

The first day of Diwali is Dhanatrayodashi or Dhanteras. Doorways are hung with torans of mango leaves and marigolds. Rangolis are drawn with different coloured powders to welcome guests. Oil diyas are arranged in and around the house. Because of these flickering lamps, the festival has acquired its name : Dipawali or Diwali meaning `a rows of lamps'.. It is auspicious to be buy something for the house

{Diwali }

On the dark new moon night, the entrances to all homes are lit up and decorated with rangoli patterns to welcome Lakshmi, the radiant consort of Vishnu and the goddess of wealth and lustre. Lakshmi Puja is performed on this day. Diwali is the last day of financial year in traditional Hindu business and businessmen perform Chopda Pujan on this day on the new books of accounts.

The day ends with a mega cracker bursting sessions. For 5-6 hours, every family burns fire crackers worth thousands of ruppees.

 

 

 

{New Year day or Bestavarsh}

The day after the Lakshmi Puja, most families celebrate the new year by dressing in new clothes, wearing jewellery and visiting family members and business colleagues to give them sweets, dry fruits and gifts., Diwali is the festival when the new
business year begins. Diwali, one of the longest festivals in the Hindu year, is a time when everything in India comes to a standstill except family life, feasting and shopping. Diwali is considered auspicious for shopping, inaugurations of new homes, business deals or for starting any new ventures and projects.

{ Diwali : Time to rejoice and enjoy }

 

Whatever may be the fables and legends behind the celebrations of Diwali, all people exchange sweets, wear new clothes and buy jewellery at this festive time. Card parties are held in many homes. Diwali has become commercialised as the biggest annual consumer spree because every family shops for sweets, gifts and fireworks. However, in all this frenzy of shopping and eating, the steady, burning lamp is a constant symbol of an illuminated mind .

In our life there is a single color, as on an artist`s palette,
which provides the meaning of life and art.
It is the color of love.

منوی اصلی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

امکانات